600-lecie urodzin Patrona Szkoły

Rok 2015 Rokiem Jana Długosza

UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 5 grudnia 2014 r. w sprawie ustanowienia roku 2015 Rokiem Jana Długosza

Z okazji przypadającej 600. rocznicy urodzin Jana Długosza – wybitnego polskiego historyka, dyplomaty i duchownego, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd Jego pamięci, ustanawiając rok 2015 Rokiem Jana Długosza. Jan Długosz uważany za ojca polskiej heraldyki, jest twórcą publikacji dotyczącej dziejów państwa polskiego i państw ościennych. Był uczestnikiem wielu poselstw zagranicznych króla Kazimierza Jagiellończyka.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przekonany o wielkich zasługach dla historii Państwa Polskiego, ogłasza rok 2015 Rokiem Jana Długosza.
Jan Długosz urodził się 1 grudnia 1415 r. w Niedzielsku koło Brzeźnicy w ziemi sieradzkiej. Pochodził ze średniozamożnej rodziny szlacheckiej. Należy do postaci najbardziej zasłużonych dla rozwoju polskiej nauki i kultury. W latach 1424 – 1428 uczęszczał do szkoły parafialnej w Korczynie a następnie przez trzy lata studiował na Akademii Krakowskiej. Następnie trafił na dwór Zbigniewa Oleśnickiego – biskupa krakowskiego, będąc początkowo pisarzem, następnie sekretarzem, aż wreszcie kanclerzem. W 1440 roku Długosz towarzyszył wyprawie wprowadzającej na tron węgierski Władysława Warneńczykiem. Odbył wiele misji dyplomatycznych. W latach 1448 – 1449 przebywał w Wiedniu, Rzymie i Palestynie. W latach 1459 – 1460 brał udział w misjach dyplomatycznych, które dotyczyły spraw polsko – krzyżackich, a w latach1464 – 1466 prowadził rozmowy w sprawie zakończenia wojny trzynastoletniej z Krzyżakami. Od roku 1467 Jan Długosz sprawował opiekę nad dziećmi króla Kazimierza Jagiellończyka.

Największym dziełem Długosza jest obszerna „Historia Polski”, którą rozpoczął pisać w roku 1455 i pisał aż do śmierci, tj. do roku 1480. Historia obejmuje 12 ksiąg, w których zawarte są dzieje Polski od czasów bajecznych aż do roku 1480. Długosz pisał dzieła historyczne, np. liczne zbiory życiorysów biskupów polskich jak „Banderia Prutenorum” (ukończona w 1448r.) – opis chorągwi krzyżackich zdobytych głównie pod Grunwaldem. Napisał „Insignie sen clenodia ineliti Regni Poloniae” (znaki albo godła Królestwa Polskiego), opisał w niej godło państwowe, godło ziem biskupstw oraz kilkudziesięciu najwybitniejszych rodów polskich, dołączając do nich zwięzłe charakterystyki owych rodów. Uważany jest z tego powodu za ojca polskiej heraldyki i autora pierwszego polskiego herbarza.

Trzecim, spośród największych dzieł mistrza Jana Długosza, była tzw. „Księga uposażeń” („Libri beneficiorum dioecesis Cracoviensis”), która zawierała szczegółowy wykaz beneficjów Kościoła katolickiego w Małopolsce oraz spis wartości majątków i dochodów z dóbr kościelnym diecezji krakowskiej. Zmarł 19 maja 1480 roku po trzech dniach choroby. Pochowano go w katedrze krakowskiej, a w 1880 roku jego prochy przeniesiono do krypty zasłużonych na Skałce.

Marszałek Sejmu: R. Sikorski