125 metrów pod ziemią – wycieczka 5a i 5b SP do Wieliczki

Myślę, że nie ma w Polsce osoby, która nie znałaby Kopalni Soli w Wieliczce. Wielu z nas tam było, inni o tym miejscu czytali lub słyszeli. Czasem jednak warto samemu je odwiedzić, by przekonać się jakie atrakcje i przeżycia oferuje, i czy pokrywają się one z naszymi wyobrażeniami.

W czwartek, 18 października klasy 5a i 5b, wraz z opiekunami, udały się właśnie tam – do miejsca pełnego niepowtarzalnej atmosfery, miejsca narodzin pięknych legend i miejsca, gdzie ciężka praca dawała wielką satysfakcję, wartą podejmowanego wysiłku. Wędrując kolejnymi korytarzami nie tylko oddychaliśmy wyjątkowym powietrzem ale spotkaliśmy też wyjątkowe postacie. Poznaliśmy Św. Kingę – patronkę Kopalni, natknęliśmy się na podziemne skrzaty i smoka Solozaura, rozmawialiśmy z Duchem Kopalni – Skarbnikiem. Pracownicy Kopalni, a nasi przewodnicy, opowiedzieli nam o historii i tradycjach wielickiej Kopalni. Widzieliśmy piękne komory i kaplice, słuchaliśmy Fryderyka Chopina nad słonym jeziorem , oglądaliśmy niepowtarzalny świetlny spektakl i wypowiadaliśmy życzenia, z nadzieją, że kiedyś każde się spełni. Nasza przygoda nie kończyła się tego samego dnia. Zdecydowaliśmy się na nocleg w wielickiej Komorze Słowackiego. Świadomość przebywania głęboko pod ziemią towarzyszyła nam podczas zwiedzania, podczas posiłków oraz gier i zabaw w aneksie sportowo-rozrywkowym, podczas kąpieli i na chwilę przed zaśnięciem. Potem …… każdy już tylko śnił o swoich osobistych marzeniach, otulony kocem, mając obok siebie sąsiada, z którym na co dzień, na powierzchni ziemi, dzieli czas w szkolnej ławce i na szkolnym korytarzu.

W ciągu tych dwóch dni, odcięci od internetu i pozbawieni kontaktu ze światem zewnętrznym, po przebyciu 800 schodów i nocy spędzonej 125 metrów pod ziemią, mieliśmy wreszcie czas lepiej się poznać, pobawić, porozmawiać. Dzięki Kopalni Wieliczka, nasz czas na chwilkę stanął w miejscu i pozwolił odpocząć od codziennej rutyny.

Dziękuję wychowankom obu klas za wspólny czas a opiekunom – Pani Milenie Kujawie i Panu Jakubowi Zemlakowi, za opiekę nad uczniami, pomoc i uśmiech

Agata Nawrocka