Jubileusz Szkoły Długosza – Msza Święta w katedrze

W poniedziałkowe przedpołudnie wielopokoleniowa wspólnota włocławskiego Długosza spotkała się w murach gościnnej katedry włocławskiej, aby uczcić podwójny jubileusz – 110 lat od założenia oraz 25 lat od reaktywacji tej zasłużonej dla edukacyjnej historii miasta placówki oświatowej. Mszę świętą o godz. 10:30 celebrował ordynariusz diecezji włocławskiej – ks. bp Krzysztof Jakub Wętkowski.

Przed rozpoczęciem Jubileuszowej Eucharystii o dyscyplinę duchową oraz należyte wyciszenie wszystkich zebranych, w szczególności przedstawicieli Małego i Dużego Długosza, zadbała s. Maria Kowalik, która zainicjowała wspólne odmówienie symbolicznej dziesiątki różańca.

Następnym punktem właściwego zrozumienia istoty nadchodzącej celebracji ofiary dziękczynnej był komentarz ks. Mateusza Włosińskiego – absolwenta Długosza, który powrócił w jego mury, aby pełnić m.in. posługę katechetyczną wśród młodzieży naszej szkoły. W zaprezentowanym rysie historycznym czcigodny prelegent zarysował burzliwą historię naszej szkoły, która odradzając się niczym feniks z popiołów po okresie komunistycznego niebytu, powróciła na edukacyjną mapę miasta na przełomie XX i XXI w. Przywołana została postać ks. bp. Bronisława Dembowskiego, inicjatora reaktywacji przedwojennej szkoły Długosza (męskiego Gimnazjum im. ks. Jana Długosza), która pierwsze kroki stawiała w 1916r. dzięki patronatowi ks. bp. Stanisława Zdzitowieckiego – ordynariusza ówczesnej diecezji kujawsko-kaliskiej. Nie mogło zabraknąć również wspomnienia ks. bp. Romana Andrzejewskiego – przewodniczącego Komisji ds. Gimnazjum i Liceum im. ks. Jana Długosza, zasłużonego reaktywatora i oddanego wspomożyciela naszej placówki. Ks. Mateusz Włosiński przypomniał również czym wyróżniał się sam patron szkoły ks. Jan Długosz – nauczyciel królewskich synów. Przywołał on triadę wiedzy, wychowania i wiary jako fundamentów procesu nauczania, przenikających się w naszej szkole. Zaakcentował łączność wielu pokoleń wychowanków szkoły Długosza oraz zaapelował o wypraszanie dalszego błogosławieństwa dla obecnych i przyszłych adeptów naszej szkoły do wzrastania w dalszym pogłębianiu wiedzy, umacnianiu wiary i kształtowaniu szlachetności człowieczeństwa.

Eucharystyczne dziękczynienie rozpoczęło się od uroczystej procesji wejścia, w której wzięli udział liczni kapłani, w tym wielu byłych katechetów włocławskiego Długosza, wśród których nie mogło zabraknąć ks. wicedyrektora Sebastiana Tomczaka, ks. dr. Jacka Kędzierskiego, biskupa seniora Wiesława Alojzego Meringa oraz głównego celebransa – ks. bp. Krzysztofa Wętkowskiego. Pasterz Diecezji powitał wszystkich zebranych i zaprosił do dziękczynnej modlitwy za mnogość darów i błogosławieństw, jakich beneficjentem była, jest i będzie wspólnota Zespołu Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku.

Czytanie z Apokalipsy św. Jana Apostoła w dobitny sposób akcentowało tak bliskie rzeczywistości szkolnej słowa jak trud czy wytrwałość, ale wzywało też do nawrócenia. Słowa psalmu ostrzegały przed podążaniem za radą występnych i obiecywały szczęście wszystkim, którzy upodobali sobie w Prawie Pańskim. W słowach Ewangelii według Świętego Łukasza, odczytanych przez ks. prałata Jacka Kędzierskiego, zebrani mogli usłyszeć o uzdrowieniu niewidomego pod Jerychem, dokonanym za sprawą Pana Jezusa.

W homilii, którą wygłosił Jego Ekscelencja ks. bp. Krzysztof Wętkowski, zebrani mogli doświadczyć słów podziękowania za dokonanie wyboru szkoły Długosza. Pasterz Diecezji przypomniał wszystkim, że choć struktury administracyjne i baza lokalowa szkoły ulegały zmianom, to jednak fundamenty dotyczące istoty jej funkcjonowania oraz działalności pozostawały niezmienne. Polecił żywych i zmarłych członków wspólnoty ZSK pamięci modlitewnej, która zapewnia ciągłość pokoleń. W odniesieniu do wydarzeń opisanych w dzisiejszej perykopie ewangelijnej, ks. bp. zaznaczył, że celem szkoły katolickiej jest przede wszystkim otwieranie oczu, umysłów i serc jej młodych adeptów, aby podobnie jak niewidomy pod Jerychem dostrzegli to, co jest w życiu faktycznie najważniejsze. Odwołując się do słów Jana Pawła II z 1 czerwca 1999 r. zaakcentował on znaczenie prawdy, sprawiedliwości i piękna w życiu młodego człowieka. Przypomniał, że w poszukiwaniu samego siebie młody człowiek potrzebuje, i szczególnie ceni sobie, tych, którzy mu towarzyszą w tej podróży oraz nadają konkretny kierunek jego życiu. Celem nauki katolickiej jest pełne poczucie Dobrej Nowiny, a nie może się ono dokonać bez wychowawczej funkcji rodziny, która jako pierwsza winna kształtować człowieka poprzez cnoty takie jak wyrzeczenie, poczucie odpowiedzialności oraz dawanie dobrego przykładu. Naczelnym celem edukacji, zwłaszcza w dobie gwałtownych zmian, powinny być dobro, mądrość i sprawiedliwość. Władza ma obowiązek wsłuchiwać się w głos rodzin i społeczeństwa, aby zapewnić właściwe warunki do kształcenia kolejnych pokoleń. Jezus jest gotów uwolnić człowieka od ślepoty, ale musi się to odbyć przy czynnym udziale samego człowieka – tak jak niewidomy spod Jerycha, którzy przejrzawszy, postanowił głosić chwałę Boga. Na zakończenie homilii Jego Ekscelencja wyraził dziękczynienie za wszystkich ludzi tworzących wspólnotę Długosza i poświęcił jej członków opiece św. Józefa – szczególnego patrona naszej diecezji.

Po spełnieniu ofiary eucharystycznej, napełnieni duchową radością, zaproszeni goście, kapłani, uczniowie, pracownicy ZSK udali się do Centrum Kultury Browar B, gdzie na zebranych czekała już dalsza, artystyczna część obchodów, zorganizowana w formie uroczystej Gali Jubileuszowej, gdzie historia miała ożyć na nowo…

Jakub Kostrzewski

 

Przejdź do treści